Երբեք ոչ մի պարագայում աղբը չեմ գցում սխտորը, անգամ եթե ծլել է ու չորացել

 

Սխտորի պճեղները երբեմն չորանում են կեղևի մեջ, ու չենք էլ հասցնում հետևել, թե երբ եղավ դա: Կեղևը պահպանում է ձևը, իսկ հենց սխտորը ծլում, չորանում: Ես այդ պճեղները հավաքում եմ ու երբեք չեմ գցում աղբը: Կտրում եմ սևացած հատվածները, եթե կան այդպիսիք, չորացնում արևի տակ կամ մարտկոցների վրա, լցնում սրճաղացի կամ էլ բլենդերի մեջ: Ստացվում է բնական մթերք, առանց քիմիական հավելումների: Եթե այն պահեք ամուր փակած բանկայի մեջ, այն կարող է պահպանվել շատ երկար ժամանակ:

Իմ պահարանում միշտ մեծ քանակությամբ այսպիսի սխտոր է լինում, ու չեմ վազում խանութ, եթե անհրաժեշտ պահին հայտնաբերում եմ, որ սովորական սխտորը վերջացել է:

Վերամշակում եմ նաև այն սխտորը, որը սկսել է փչանալ: Եթե ծլել է կամ սկսել նեխել, կտրում եմ կասկածելի հատվածները, հենց պճեղները բարակ կտրատում եմ ու չորացնում՝ պահելով չոր տեղում: Սա էլ կամ աղում եմ, կամ կտոր-կտոր լցնում հերմետիկ փակվող բանկայի մեջ:

Երբեմն անուշաբույր խառնուրդներ եմ պատրաստում: Սխտոր, չորացրած կանաչիներ, հատիկավոր պղպեղ ու դափնետերև եմ լցնում բանկայի մեջ, ավելացնում ձեթ:  Մի քանի օրից ստանում եմ անուշ բույրով ձեթ, որը ավելացնում եմ և աղցաններին, և դրանով կարտոֆիլ եմ տապակում:

Եթե չորացրած ու աղացած սխտորի պճեղները պահեք սառցարանում, դրանք մի քանի տարի չեն փչանա:

Նյութը պատրաստեց Տեղեկատու կայքը

 

 

 

(Visited 71 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: