Դեմքդ մի բան չէր, սեռժ, հայացքդ էլ հազիվ էր ներքին վախդ թաքցնում, էն անդուր ժպիտդ էլ մի բան չէր. խղճացի քեզ․ Ինչու՞ միայն քո գրպանի լրատվամիջոցներին էիր կանչել

Like this post? Please share to your friends: